خدا تو را آفرید

تا من

عشق را

لمس کنم

خیلی وقته نیستم

اما دلم همیشه با شماست

ممنون که همیشه هستین

تو را که آب حیاتی برای داغ دلم

تو را که روح دمیدی به جان و آب و گلم

قسم به بوی نگاهت به گرمی نفست

که ذره ای ز دوست داشتنت دست مهلم

و من از تو سرشار خواهم شد

وقتی چشمانت را در برهوت آزادی به چشمانم ببخشی

تا من به اشتیاق نگاهت با لبانم برای لبانت شعر ببافم

" فاصله " جان گرفته است

همین چند روز

که چشمانت را از من گرفته ای

من راضی به مرگ هیچ کس نیستم

اما کاش

فاصله بمیرد

ممنون که شما هستین و دلگرمم می کنین

دلم بیمار است

و فکرم مرده

بدجور قیامت شده است !!!

نمی آیی ؟!؟!؟!

شب

آستینش را بالا میزند

تا با سیاهی چشمانت بجنگد

اما همین که چشمش به تو می افتد

رنگ می بازد و تمام می شود .

قلبم، درخت

سالها گذشته

اما هر روز

پرنده ها که رویم می نشینند

احساسم را

فریاد می کشند

زمان می گذرد

و من برای تمام ثانیه های از دست رفته ی چشمانت

از زندگی عقب افتاده ام